1. YAZARLAR

  2. Tankutalp Altunsoy

  3. Bir Babanın Ölümü
Tankutalp Altunsoy

Tankutalp Altunsoy

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Bir Babanın Ölümü

A+A-

İşten çıkarılmış bir babanın resmine bakıyordum, ailesine bakabilmek için, ameleliğe giden,

Ve dönüş yolunda trafik kazası geçirip ölen bir baba.

Çocuğuna sarılmış, gülümsemeye çalıştığı bir fotoğraf.

Hayat öyle acımasız izler bırakmış ki, gülümseme çabası küçük bir iz olarak kalmış yüzünde.

Her şeye rağmen gururlu ve ailesine helal kazançla bakma derdinde.

Kimleri gördüm bu yaşıma kadar: Yardım derneklerinin kapısında, kaymakamlık kapısında, ihtiyacı olmadığı halde yardım dilenen. Böylesini ne duydum ne gördüm.

Kimseye gitmemiş, kimseden yardım talep etmemiş, ne iş olsa yaparım çocuklarıma bakarım demiş. Elinden geleni yapmış, belki de süresi bu kadarmış, bu kara zamanda. Ve gitmiş, işe dönememiş. Bisikletiyle yatıp uyumuş sonsuza, kanları sokağı ısıtıp soğurken.

Son kez gülümsemiş, bu defa gülümseme çabasının yüzünde bıraktığı iz hep yüzünde kalacak.

Delikanlı gururla sarılmış babasına. Onunda yüzünde hayatın, izleri daha o yaşta.

Babasıyla paylaştığı dokuz kardeşinin yükü omuzlarını çökertmiş şimdiden.

"Ne yaptın baba sen" diyor.

Babasının ölü bedeninin başında.

Ben anlıyorum. Onun bir cümlesiyle anlattığı bin cümleyi.

Doğasına veya fıtratına zorunluluktan sadık, geleneksel ezberine amade, akıl ve bilime duyarsız bir toplum haline getirilmiş bir dünya da yaşıyoruz.

Her şeye ulaşıyoruz, ama hiçbir şeysiziz. Sahip olduğumuzu düşündüğümüz eşyaların ne kadar sahibiyiz veya sahibimiz onlar mı? diye düşünmekten alı koyamıyorum kendimi.

Yöneticilerimiz, yönetimimiz ve yaşayışımız bu yanlış üzerine. İşte bu yüzden düşünmek istemiyorum. Çünkü düşünmeye başladığımda yapmacık doğrularımızın ve ya doğru sandıklarımızın, gerçeğin komik güldürü tiyatroları haline geldiğini gözlemliyorum.

Çocuğun gözlerinden akan damlalar daki cümleleri duyuyorum, Kulağımın zarı yırtılıyor yere çarpan damlaların sessiz çığlıklarından. Bir ben miyim duyan, deliren bir ben mi.

Yoksa herkesin hali hazırda deli olduğu yerde ben akıllanıyor muyum?

Bir resim, bir gözyaşı, bir gülümseme çabası.

Her şey bu kadar basitse,

Bende dinmeyen sızı ne?

 

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
1 Yorum