1. YAZARLAR

  2. Halime Doğru

  3. Birazda Olsa Gülümseyelim
Halime Doğru

Halime Doğru

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Birazda Olsa Gülümseyelim

A+A-

İş yerinde öylece oturmuş düşünüyordum. Arkadaşlardan biri dedi ki..

Ne düşünüyorsun?

Bende dedim ki batan şirketlerimi nasıl kurtarabilirim diye onu düşünüyorum.

‘Vayy senin şirketin demi var hem de birkaç tane öylemi’ dedi..

Ben yok şirketim falan yok dedim..

Ee neyini düşünüyorsun peki dedi..

Şirketim olsaydı da bu krizde batsaydı ben ne yapardım diye onu düşünüyorum dedim ve eskiden kulağımda kalan bir hikaye aklıma geldi..

Eskiden aklı kıt bir adam varmış deli değilmiş ama böyle her şeye kafası çalışmaz aklı ermezmiş.. Demişler bunu evlendirelim ama bunu kim alır diye düşünmeye başlamışlar. Gel zaman git zaman bütün köylere haber salmışlar böyle böyle ‘buna uygun bir kız arıyoruz’ diye.

Bir gün biri denk gelmiş demiş bizim köyde falancanın kızı var aynı bunun gibi ikisini evlendirelim. Bunlar dünür gider kız tarafı kabul eder ve bizim bu garipler evlenir. Tabi herkesin gözü üzerlerinde hısım akraba koruyup kolluyormuş bunları.. Derken aradan çok zaman geçmeden bir kızları olmuş onun peşi sıra bir kız daha bunların iki kız evlatları olmuş. Büyütmüşler bunları da eş dost bakmış ki acaba kızlar da mı böyle aklı kıt diye merak içindelermiş büyük kız anne baba gibiymiş küçük ise cin gibi.. Tuttuğunu koparan sulu dereye götürüp susuz getiren cinstenmiş.. Velhasıl bir gün kadın evin bahçesinde gezerken kuyunun yanına varmış. Bu arada evleri kocaman bahçeli bir ev bahçesinde de kocaman derin bir kuyu varmış. O kuyuya bakmış kadın başlamış ağlamaya o ağlarken büyük kız gelmiş ne oldu ana niye ağlıyorsun demiş..

‘Ah kızım ah seni gelin etsem bir çocuğun olsa bize gelseniz oda bahçede oynarken bu kuyuya düşse ölse biz ne yaparız diye ona ağlıyorum’ demiş. Hayda bu defa kızda başlar ağlamaya ana ben nasıl dayanırım diye ağlarken adam gelir ne oldu diye sorar.. Bu defa kız başlar anlatmaya baba ben evlensem bir çocuğum olsa size gezmeye gelsem bahçede çocuk oynarken bu kuyuya düşse ben nasıl dayanırım diye ağlamış. Bunları dinleyen babası ‘oyy dedesinin gülü’ diye oda başlamış ağlamaya üçü birden kuyunun etrafında yana yakıla feryat figan bir yas şeklinde ağlama seslerine küçük kız koşmuş.. Ana baba ne oldu niye ağlıyorsunuz siz..

Başlamış babası anlatmaya ‘abanı gelin etsek çocuğu olsa bu kuyuya düşse biz ne ederiz demiş.. Bu kez küçük kız oradaki büyük tenekeden kapağı kuyunun üzerine kapatmış üzerine de bir taş koymuş.. Ağlamayın artık düşmez demiş başlamış gülmeye.. 

Yani olmayan şeyi var gibi düşünmek insan beynini yorar biz elimizde olana şükredelim Rabbim akıl sağlığımızı elimizden almasın inşallah..

 

Önceki ve Sonraki Yazılar