1. YAZARLAR

  2. Yılmaz Sandıkçı

  3. Çocuk, Devlet Ve Siyaset
Yılmaz Sandıkçı

Yılmaz Sandıkçı

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Çocuk, Devlet Ve Siyaset

A+A-

Geçen asırda imparatorluk çağı kapandı ve yerini ulus devletler aldı. Finale kalan son iki imparatorluk, Osmanlı İmparatorluğu ile İngiliz İmparatorluğu idi. Kimin kazandığı ortada konuşmaya gerek yok ama sebepleri üzerinde konuşmaya değer. Konuşulan aynı şeyleri tekrar etmek değil niyetim. Onca sebep arasında listeye girmeyen bir sebebe değinip geçeceğim. Bu sebep hakkında siz ne dersiniz, yorumlarınızı bekleyeceğim.

*

İngilizce öğrendiğim yıllarda dikkatimi çekmişti, daha sonra İngiltere’de yaşadığım sürede bu konularda gözlem yapma imkânım da oldu; İngilizcede “pupil” kelimesinin anlamı “göz bebeği”, diğer anlamı ise “çocuk”, ancak “ilkokul çağındaki çocuk”... Ergenlik çağındaki çocuklara “teenager” diyor ama ergenlik öncesi “küçük çocukları göz bebeği” olarak tanımlıyor İngilizler.

*

Ne var bunda demeyin? Burada anlatılamayacak kadar çok şey var aslında! Çocukların kişiliğine verilen değerden tutun da çocukların eğitimine verilen öneme kadar o kadar çok şey var ki… Birisi kalkıp sanayi devrimi yıllarında sefil olan çocukları örnek göstererek gömmeye çalışmasın bu gerçeği. Tarih süreci içinde bir döneme takılmasın kimse, gerçeği görmeye çalışsın lütfen.

*

Kendimize bakalım bir de; var mı bizde çocukları göz bebeği veya benzer değerde ifade eden bir kelime? Ne dersiniz? Geçen asırda kapanan imparatorluk çağından, günümüze sadece İngiliz imparatorluğunun kalmasında, İngilizlerin çocuklara bakışlarının etkisi ne olabilir?

*

Biz de bir yerinden başlamalıyız. Bence, çocuklarımıza “yaramaz” demeyi bırakalım önce. Çocuklar bazen bizi kızdırırlar, zaman zaman sinir bozucu da olurlar ama sonuçta çocukturlar. Milletin, devletin geleceğidirler. Kızdığımız zaman çocuklara “haylaz” diyebiliriz, “afacan” diyebiliriz ama yaramaz asla dememeliyiz. Çünkü hiçbir çocuk yaramaz olacak kadar büyük değildir.

*

Ve bir de şöyle bakın, Allah’ın bize cennetten gönderdiği hediyelerdir çocuklar. Allah’ın bize emanetidirler. Bize emanet edilen çocuklara, geldikleri cennete tekrar girebilmelerini sağlayacak bir hayatı nasıl yaşayacaklarını öğretmektir bizim sınavımız belki de. Belki de bizim sınav sorumuzdur çocuklar.

*

Bu sınavı nasıl kazanırız, bilemem ama biz, çocuklarımızı kandırmak için yüce dinimiz İslam’ı kullanarak yaklaşan münafıklara karşı kendilerini nasıl koruyabileceklerini öğretelim çocuklarımıza. Cennete girmek için aklı bir kenara koymanın, düşünmeyi bırakmanın gerektiğini söyleyenlerin İslam’a değil, alsında İslam düşmanlarına hizmet ettiğini öğretelim.

*

Ve siz siyasetçiler, “artisine göre film” yapan Yeşilçam unutuldu gitti. Bunu unutmayın ve “partisine göre çocuk” yetiştiren siyaseti sistem zanneden zihninizi değiştirin. Sonra “adam yok ki…” serzenişinin kimseye fayda etmeyeceğini öğrenin.

*

Anlayın, her millet çocuğuna verdiği değer kadar adam olur.

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.