1. YAZARLAR

  2. Gül Erdoğan

  3. Kalbine İzin Ver
Gül Erdoğan

Gül Erdoğan

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Kalbine İzin Ver

A+A-

Yaşadığımız şu döneme ‘İletişim çağı’ diyorlar buna kim karar veriyor bilmiyorum ama bana sormuş olsalardı ‘Tüketim çağı’ derdim.  Klavye başında tükenen hayatlar silsilesi... Güzel olan her şeyde çirkin aramayı kendine görev bilmiş bi dolu insan, etrafa mutsuzluk saçıyor. Evet, kendine fazla geleni etrafınla paylaşman güzel bir davranış fakat buna mutsuzluk dâhil değil :)
Bir insan mutsuzluktan ölebilir sevgili okur. Hala nefes alıp veriyor olmamız tam bir yaşam belirtisi değil, inanın bana. Nasılsa temize çekerim diye müsvedde yaşıyoruz hayatı. İşten güçten artan zamanlarda boş gözlerle denk gelen ilk duvarla bakışıyoruz, saatlerce. Güzel bir manzara aramaya mecal yok... İnsan yorgunu bi dolu insan... Duyduğumuza gördüğümüze kapılmamak için zap üstüne zap. Kanalize olmuş hayatlar, başıboş hayaller... Vaktimiz yok mutlu olmaya, iki çift laf etmeye. Bir koşuşturma ki sorma gitsin. Bir çiçek koklamaya vakti olmayanlar, tek çiçek kalmasın diye yemin etmişçesine basıp geçiyor tüm çiçeklerin üstünden.

***

Bazen “Bu ömür nasıl biter”' diye düşünmekten alamıyorum kendimi. Rızkı için ya da aşkı için dövünmeden, kırılmadan, dökülmeden, tükenmeden... Nasıl biter bir ömür? Sonra üstümden bir kuş sürüsü geçiyor, dünyadaki bütün güzellikleri önüme serer gibi, su gibi... Görmeyi bilene her yerde ümit. Aklıma ‘kuşlarla-fillerle’ ilgili o ayet geliyor. (Fiil Suresi) aslında güçlü olan değil, Allah kimin yanındaysa o kazanıyor tüm mücadeleleri. İçime bi su serpiliyor. Gönlünden geçenle yolundan geçtiğin bir değilse hep kaybettiğini sanıyor insan. Bencileyin. Ama bir gün hayalini yaşarken bulunca kendini, o zaman anlıyor ve anlam kazanıyor yaşanan tüm acılar bi doğum sancısı.

Bir kez daha kabul ediyorum;
gitmek lazım yeniden olmak için,
önce yitmek lazım bulmak için,
sana yazılmamışsa o gönül, ırak olmak lazım unutmak için.
Yana yakıla.

Yenilenmek her zaman sancılı bir süreç. Bu süreçte acılar ardından dizlerini dövmek bir yana buğulanmıyorsa bile gözlerin, belki de bu acı seni aşmıştır hı? Hani insanın bir ses eşiği var ya. Eşiği aşan sesleri duyamaz. Onun gibi bir şey işte. His eşiği. Hissiszlik. Sanırım bu Allah'ın bizi aşırıdan koruması. Hiç şüphesiz görmeyi bilene iki göz yeter. Görmeyi bilene bir yürek yeter. Göremiyorsan yahut gördüğünü anlayamıyorsan, bir hakikatin peşine düşersin. Hakikat uğruna önce kendini kaybedersin, sonra hakikati... Ve bir deli yaratır bu çark. Ahh yine aynı handikap;
‘çok iste, olur’ diyenler caydı. ‘Bu kadar isteme, vazgeçersen olur’ diyenler haksız çıktı. Sana açılmayacak kapıya çilingir olsan ne fayda? Sana nasip değilse bir damla; yağmur diner, umman kurur. Olmazlaraydı hep meylim; ben vazgeçtim, siz de geçin.

Allahısmarladık

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.