Nesrin Erkan Sabuncu

Nesrin Erkan Sabuncu

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Özdemir Asaf

A+A-

(11 Haziran 1923, Ankara - 28 Ocak 1981, İstanbul), Cumhuriyet dönemi Türk şairlerdendir.

11 Haziran 1923 tarihinde Ankara'da doğdu. Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur. Babası Mehmet Asaf Şura-yı Devlet'in kurucularındandır. Babasının öldüğü yıl, 1930, Galatasaray Lisesi'nin ilk kısmına girdi. 1941 yılında 11. sınıfta, bir ek sınavla Kabataş Erkek Lisesi'ne geçip 1942 yılında mezun oldu. Hukuk Fakültesi'ne, İktisat Fakültesi'ne (3. sınıfa kadar) ve bir yıl Gazetecilik Fakültesi'ne devam etti. Bu arada Tanin ve Zaman gazetelerinde çalıştı ve çeviriler yaptı.

İlk yazısı Servet-i Fünûn (Uyanış) dergisinde çıktı. 1951 yılında Sanat Basımevi'ni kurdu ve kitaplarını Yuvarlak Masa Yayınları adı altında yayımladı. 1962'de Mehmet Ali Aybar öncülüğünde kurulan Temel Hakları Yaşatma Derneği'nin kurucularından oldu.

28 Ocak 1981'de hayata veda eden Özdemir Asaf'ın ilk eşi Sabahat Selma Tezakın'dan Seda isimli bir kızı; ikinci eşi Yıldız Moran'dan ise Gün, Olgun ve Etkin adında üç oğlu vardır.

Eserleri

Şiirleri: Dünya Kaçtı Gözüme – 1955, Sen Sen Sen – 1956, Bir Kapı Önünde – 1957, Yumuşaklıklar Değil – 1962, Nasılsın – 1970, Çiçekleri Yemeyin – 1975, Ben Değildim – 1978, Bugün ve Bugün (Yayımlanmamış şiirler) – 1984, Benden Sonra Mutluluk (Yayımlanmamış şiirler), Çiçek Senfonisi (Toplu şiirler) – 2008, Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Kendi sesinden şiirler) – 2012, Yalnızlığa Övgü (Yalnızlık Paylaşılmaz), Lavinia, Etika, Yuvarlağın Köşeleri-2 (Ölümünden sonra) - 1988

Öykü: Dün Yağmur Yağacak (Ölümünden sonra) - 1987

Çevirdiği Kitaplar: Reading Zindanı Baladı (Oscar Wilde) – 1968

***

 

AYNANIN OYUNU

 

Bir çocuk doğdu, bendim.

Sıraya girdim insanlar içinde.

Alay bayrak büyüdüm

Odalar, sofalar içinde.

Bir ayna doğdu, gördüm.

Sıraya girdi aynalar içinde.

İsime geldi, aldım,

Çarşılar, pazarlar içinde.

 

Bunca yıl yüzüne baktım.

Kendisini aşmadı

Olanlar içinde.

Bir sabah uyandım,

 

Duruyordu karşımda

Düşmancasına,

Bir cam,

Aldanmış,

Kendini ayna sanmış..

 

ÖZDEMİR ASAF

***

 

 

 

NEYİM BEN?

 

Bilmem ki neyim

Deli dolu pervaneyim.

Işığım kim, ben kimim...

Bilmem ki kimdeyim ?

Hak yolunda yürüyen

Semasında eriyen

Biçareyim !

 

Bilmem ki neyim,

Raydan çıkmış tren miyim?

Ne ki?

Rotası şaşmış yelkenli miyim?

Hak yoluna düşmüş bak...

Canevim !

 

Bilmem ki neyim, hangi rengim

Her mevsim başka renge bürünürüm.

Eylül” de boynu bükük bir sümbülüm,

Çiğ  taneleri üstümde...

Ben; üşürüm !

 

Bilmemki neyim,

Sevda rıhtımına yakın iken

Benliğim...

Demekki ben; o rüzgarın

Esiriyim !

 

Bilmem ki... Bilmem ki neyim?

Yalan içinde bir gerçeğim.

“Üç günlük dünya “ dedikleri...

Ben su içinde yanan,

Dumansız bir közdeyim!

 

Bilmem ki neyim?

Bir neyzenin elinde ney

Sazendenin saz...

Ya da bir bozlakta bağlama,

Ela gözlüm ağlama!

 

Bilmem... Bilmem ki neyim?

Ben kimim, ben birin esiriyim.

Evinde kadın, evladına ana...

Şiirlerrde o mısra.

Yezda’nın yarattığı aciz bir kulum

Şu yalan dünyada !

 

NESRİN ERKAN SABUNCU

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.