Tankutalp Altunsoy

Tankutalp Altunsoy

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Puma!

A+A-

Sokağa atmışlardı yavruları ile birlikte çaresiz bir anneyi,

Sitenin güvenlikçileri acıdı, içeriye de alamadılar korkudan! Dışarıda güvenli bir tenhada gizliden, gizliye bakmaya çalışıyorlardı. Site sakinlerinden, vicdanlı bir ablamız acıdı yavrularla birlikte aldı anneyi evine... Ablamızın, babası anlattı kısa bir mesajla sosyal medyadan durumu! "Yavrular sütten kesilince, sahiplendirilecek" diye.

Bende bir tane yavru almak istedim, kendi yavrularımın yanına. Erkek ve "sarı" istemiştim, ne kadar da aptalmışım, aynı zamanda vicdansız. Geldi çattı annelerinden ayrılma günü ve benden söz alan abi aradı, gel al yavrunu sen de. Gittim zar zor, arabam da yok, Konya'nın bir ucundan bir ucuna, emanet bir külüstür emektarla.

Birde özel şoför, ortağım Rıdvan. "İnsan kediden korkar mı be..." Korkuyormuş işte ama zamanla benim eve git gel alıştı. Neyse uzatmayalım, alacağım ayırttığım yavrumu, puma ise yavruları annesiyle birlikte evine alıp ilgilenen, ablanın kucağında.

"Irkçılığa maruz kalmış, hem de ikili ırkçılığa..." İlk renkten kayıp etmiş simsiyah.

İkinci kayıp ettiği neden ise dişi olması. Kimse istememiş, abla anlattı durumu, insanlığımdan utandım! Ben de "sarı ve erkek" yavruyu istemiştim.

Önemli olanı unutmuştum, oysa önemli olan istenmeyeni istemek, sevilmeyeni sevmekti. Sevdikten sonra hangi çirkin gözüme çirkin gelirdi...

"Ki çirkinde değil, çirkin ördek yavrusuydu, o kadar."

Son anda döndüm insanlığıma: "Olsun abla dedim ben alırım onu." Aldım kucağıma, korktu, ağladı. Nihayetinde bende ırkçı aşağılık bir insan değil miydim diğerleri gibi, acıdığımı düşündü kendine yavrucak, gurur yaptı gelmek istemedi. Ama bilmediği zorbalığımdı, kucağımdaydı zorla sevdim, öptüm, okşadım, sakinleştirdim bastım kucağıma, ısımı ve sevgimin gerçekliğini hissedince uyudu...

Kucağımda yeni yavrumuz, geldim eve.

"Aman Allah’ım o ne! Git, o da gitsin, sende git girme evime, vs.” Kapı yüzüme kapanırken soktum ayağımı araya. Eve de zorbalığımla girdim, kızlarım yani benim yavrular, hemen bastılar kucaklarına evin yeni yavrusunu.

Evdeki "Çikolatamı" da, (ben ona öyle derim evin yavrularının annesinden bahis ediyorum, şuan Puma’nında annesi), bin bir yalanla kandırdım: "Sokağa atmışlar dışarıda ölsün mü, büyüyünce salarız vs."

İkna olmasa da, çaresiz kabul etti. Ne beni ne de yavrularını kırmazdı. Kırmadı...

İşte böyle başladı "Puma hanımla" bizim ailenin ilişkisi. Şimdiler de, çiçeklerimi koparıyor, kuşlarımı korkutuyor, ben geç uyuduğum için gidip annesinin yanına benim yerime yatıp uyuyor "Puma" hanım. Ben ise yatacağımda bir ton fırça yiyorum uyandırma yavruyu diye, neresi yavru bunun, beş kiloluk ejderha, aman Puma...

Kendim ettim, kendim buldum ben. Ama bu sefer güzel ve mutluluk veren bir bela.

148354737_509131460481325_8593665531579825331_n.jpg

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.