İlyas Tuncer

İlyas Tuncer

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Uyan Garip

A+A-

Gecenin esrarı gibi parlıyor ya bana,

Kaşların gibi kara kara bakıyor yabana.

Bir cürüm işledi sınır bilmez dilim,

Cellat sensin kıy ellerim dilim dilim.

 

Kızıl bahçeye dökülen güller,

Yüreğimden gizlice gönlüne inerler.

Semanın bekçisi attı sensiz zindana,

Koş gel bendeki bu feryat figana.

 

Sığ denizlerin koynunda boğulan adam,

Uçsuz ummanların sultanı kadın.

Dalgalarla gönder bir haber bir selam,

Söyle kim bu saatte kapıyı başka çalan?

 

Kırıldı artık camlar, kapılar, pencereler;

Bahçede başlayan yalnızlık senfonisi,

Sabah ezanını okuyan imamın sesi,

Ve sokak köpeği, komşunun horozu.

 

Güneş mi doğdu bu ne aydınlık?

Pencereden bakan sima tanıdık.

Garip adam bu sahnelere tanık,

Şahitlik edecek anılara son sanık.

 

Uyan ey garip, sabah oldu.

Bu içtiğin kadeh de  sondu.

Bak dün battı, gün doğdu,

Hayal sokağının ışığı da söndü...

 

Gökyüzü şahit, yeryüzü hâkim;

Bu garip kulun yalnız mağdur.

Suçlusu nerede, sebebi kim?

Gözyaşlarımdan başka yok ki mağrur...

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.