Yön Levhası
Toplumun yön levhasıdır diziler ve filmler. Bir toplumun hangi yöne gitmesini, neye inanmasını, nasıl giyinmesini, nasıl düşünmesini istiyorsanız levhayı o yöne çevirirsiniz. Aynı zamanda bir toplumun seviyesini, kültürünü, sıkıntılarını, gelişmişliğini, hayal dünyasını gösterir.
Bir zamanlar Türkiye’nin gerçeklerini güldürürken bize anlatan Kemal Sunal filmleri izlerdik. Münir Özkul ve Adile Naşit ile dürüstlük, dayanışma ve sevgi gibi temalar işlenirdi. Bu filmlerde Türk kültürü, giyimi kuşamı halktan insanlar vardı.
Şimdi plaza filmleri var ekranlarda. Hepsi güçlü, zengin, mafyavari, fabrikatör erkekler ve defileye çıkar gibi giyinip bu erkeklerin peşinde koşan kadınlar.
Ne ilginçtir ki şuan muhafazakâr bir iktidar olmasına rağmen dizilerde ve filmlerde şiddet, cinsellik, aldatma yoğun olarak işlenmektedir.
Neden peki?
Her gün aile içi şiddetin, aldatmanın gözümüze sokulduğu programlar, filmler yok satıyor kanallarda.
Aldatmanın bu kadar yoğun işlendiği bir ortamda aileden, güvenden bahsetmek, “gençler yuva kurun” demek abesle iştigal olsa gerek! Tamda aile temalı dizinin arifesinde aklımıza şu soru işareti takıldı; dilde aile, sahnede LGBT.
Bir yanda; aklımıza bile gelmeyen, çığır açan, geleceği planlayan, tarihe yön veren, kendi kültürlerini bize pazarlayan yabancı diziler.
Diğer yanda; ilkokul seviyesi senaryolarla, yabancıların kültürlerini bize adapte etmeye çalışan Türk yapımı filmler ve diziler.
Siz hiç Dünyanın en uzun hüküm süren Avrupa’da barut imparatorluğu olarak bilinen Osmanlının Türk örf, adet ve kültürünü hakkıyla anlatan (18. Yüzyılda Avrupa’da Türk kültürünün meşhur olduğu Turquerie akımı) bir film gördünüz mü?
Neden bizde Myanmar’ı veya Ahıska Türklerinin sürgününü anlatan bir film yok?
Yâda bir hastalığı mükemmel şekilde işleyen "I Swear" benzeri bir film, anneliği mükemmel şekilde işleyen Güney Kore yapımı "Mother" dizisine benzer bir dizi.
Çünkü böyle diziler insanın iyilik yapmasını, güzel düşünmesini, toplumun duyarlılığını artırır da ondan mı yoksa?
