Kâinatta her şey insan içindir,
Cirmi küçü hakikatı bilinmez,
Kimi fakir gezer kimi zengindir,
Kimi olgun kimi haddini bilmez.
İnsanoğlu akıl ve nefis taşır,
Bazen akla bazen nefse alışır,
Aklını kullanan hakka yanaşır,
Nefsin oyununa kolayca gelmez.
Akıl galib olsa nefs zelil olur,
Mağlub olan nefis haddini bilir,
İnsan rahat eder ve huzur bulur,
Sanki melekleşir nefse ezilmez.
Nefis galib ise, insan zindanda,
Günaha çok yakın belki
yanında,
Nefis yılan gibi onun koynunda,
Yılanlarda zehir hiç eksik olmaz.
İnsanın bedeni bir şehre benzer
Bir hayat boyunca içinde gezer,
Kâh mutluluk görür kâh acı sezer,
İnsanoğlu bir kararda bulunmaz.
Bu beden şehrinde neler var neler,
Tepeden tırnağa bilmeye değer,
Yalnız şehir değil cihanmış meğer,
Bilinmeden insan cihan bilinmez.
Kendini tanırsa Rabbini tanır,
O zaman gafletten ancak uyanır,
Uyanınca epey epey yol alır,
Yolcu olduğunu asla unutmaz.
Bu yol iniş yokuş sadece gidiş,
Ölüm kabir neşir haşir ve çok iş,
İşlerin en zoru sırattan geçiş,
İnananlar o gün çaresiz kalmaz.
İman ile salih amel yapanlar,
Sabredip de Hakkı Üstün tutanlar,
Kanat takıp yükseklere uçarlar,
Bu makama kolay kolay varılmaz.
Allah'ım! Bizlere ve bütün mümin kardeşlerimize dünya ve ahirette razı olacağın makamları mekanları ve imkanları nasîb eyle. Amin.
