Beklenen aya çok az kaldı

Takvimde bir ay var ama Konya’da Ramazan çoktan kendini hissettirmeye başladı. Bunu minarelerden değil, sokaktan anlarsınız. İnsanların arasında geçen sohbetten, yavaşça başlayan planlardan…
Bir ay kala sofralar değişmeye başlar. Akşam yemekleri biraz daha erken kurulur, çay biraz daha uzun içilir. İnsanlar farkında olmadan kendini alıştırır. Çünkü Ramazan Konya’da sadece oruç değil, ritim meselesidir. Şehrin hızı yavaşlar, ses tonu düşer.
En çok da sabahlar değişir. Sahur için erkenden yanan ışıklar, fırından dönen poşetler, uykulu adımlar.
Bir ay önceden bile hissedilir bu hazırlık. Kimse kimseye sormaz ama herkes aynı saate ayarlanır.
Konya’da Ramazan’a hazırlık afişlerle değil, alışkanlıklarla yapılır. İftar çadırı kurulmadan önce paylaşma konuşulur, fitre hesaplanmadan önce kapı kollanır. Yardım sessizdir, gösterişsizdir. Kimse bilmez ama herkes bilir.
Ramazan’a bir ay var. Takvim öyle söylüyor. Ama Konya çoktan hazır. Maneviyatıyla, heyecanıyla…
Ramazan yaklaşırken şehirde yardım konuşulmaya başlanır. Kime nasıl ulaşılacak diye düşünülür ve bu dert edinilir. Konya’nın usulü budur. Yardım sessiz yapılır, gösterişten hoşlanılmaz. Kapı çalınır ama kimliğini açıklamayan çok olur. Bir ay önceden yapılan hazırlık, aslında kalple ilgilidir.
Umarım bu seneki Ramazan, yardım eline muhtaç herkesin mutlu olduğu bir ay olarak hatırlanır…