GÖÇÜN KADINLAŞMASI
Göç, insanlık tarihi kadar eski sosyal bir eylemdir.
Sosyolojik olarak göçü ele alanlar, ekonomik kültürel ve politik perspektiften değerlendirmişler ve birçok kuram ve kavram üretmişlerdir.
Bunlardan bir tanesi de “Göçün Kadınlaşması” dır.
Dünyada, göçmenlerin ağırlıklı olarak erkek olduğu yönünde ortak bir algı vardır. Kadınlar ve çocuklar ise bağımlı olarak görülmüşlerdir. Fakat, küresel çapta yapılan tahminlere göre, 1960'tan bu yana sınır ötesi kadın göçmenlerin sayısının erkek göçmenlerle neredeyse aynı sayıda olduğu doğrulanmıştır.
Göç sürecinde kadınlar genellikle göç eden erkekleri yani baba ve kocalarını takip ederek göç etmektedirler. Bunun yanında, yurt dışında çalışmak, eğitim amacıyla göç etmek ve aile kurarak evlilik yoluyla aile birleşimi gibi nedenlerle göç edilmektedir.
Birde son yıllarda iş gücünün ulus ötesi hale getirilmesi nedeni ile iş gücü piyasalarıyla bağlantılı olarak göç olmaktadır.
Son yüzyılda ulaşım ve teknolojideki devrimler ile birlikte göçler, önemli bir güç haline gelmiş ve bu dönemde kadınların görünürlüğü de artmıştır.
Göç sürecinde kadınların erkeklerden ayrı bir şekilde kendine özgü durumunun ele alıp incelenmesi, ilk olarak
"Birleşmiş Milletler Kadınlar Üzerine Dünya Konferansı" 1975 yılında Meksika'da, ikincisi ise, "Kadınların On Yılı Üzerine Dünya Konferansı" 1980' de Kopenhag'da düzenlenmiştir.
Bu konferansta eşitlik kalkınma ve barış gibi ana temalar üzerinde durulmuş. Kadınların istihdam ve ekonomik hakları, sağlık ve eğitim konusuna erişiminde eşitlik, kadına yönelik şiddet, ayrımcılık, temel insani hakları, siyasi ve toplumsal katılım gibi konular ele alınmıştır.
Göçün kadınlaşması veya kadınların da artık göç sürecinde söz sahibi olması, kadınların iş bulma ve çalışma konusunda erkeklerle eşit hakları getirmemiş maalesef.
Küresel çapta yapılan araştırmalarda, kadınların düşük vasıflı işlerde çalışması, düşük becerili işler gibi en az tercih edilen mesleklere yoğunlaşmaları göçün kadınlar üzerindeki olumsuz etkisini ortaya koyan örneklerdir.
Ayrıca göç deneyimi kadının zihinsel temsillerinde toplumsal cinsiyet rol ve sorumluluklarıyla ilgili değişime yol açmıştır. Bir yandan iyi bir eş ve anne olma çabasında olması ve bunun yanında çalışma hayatında da var olma mücadelesine karşı toplumsal destek olanaklardan yoksun olması hayat şartlarını zorlaştırmıştır.
