Vefa şehri Konya

 

Bazen şehirler hatırladıklarıyla büyür. Konya, işte tam da böyle bir şehir. Geçmişine sahip çıkan, değerlerini unutmayan ve en önemlisi “vefa” kelimesini sadece bir söz olarak değil, bir davranış biçimi olarak yaşar Konya…

Konya Büyükşehir Belediyesi’nin 60 yaş üstü vatandaşlar ile gazileri kutsal topraklarla buluşturduğu “Vefa Umresi” projesi, aslında bir sosyal destekten çok daha fazlasını kapsıyor. Bu proje yıllarca bu topraklara emek vermiş, alın teri dökmüş, gerektiğinde canını ortaya koymuş insanların unutulmadığını gösteren bir gönül köprüsüdür.

Gerçekleştirilen kura çekilişleri ise, dışarıdan bakıldığında sıradan bir organizasyon gibi görülebilir. Ama işin aslı öyle değil. O kura yıllardır içinde ukde kalmış bir duanın karşılığı olabilir. Belki bir annenin, belki bir dedenin, belki de bir gazinin yıllardır hayalini kurduğu o kutsal yolculuğun ilk adımıdır.

Burada asıl mesele “kim kazandı” sorusu değil. Asıl mesele, bir şehrin “kimleri unutmadığı” sorusudur bence. Günümüzde sosyal projeler çoğu zaman rakamlarla anlatılıyor. Kaç kişi faydalandı, ne kadar bütçe ayrıldı, kaç başvuru yapıldı? Ancak bazı projeler asla sayılarla ölçülemez. Çünkü içinde duygu vardır, hatıra vardır, minnet vardır.

Vefa Umresi de tam olarak böyle bir yerde duruyor. Projede genç nesillere de sessiz bir mesaj veriyor: “Bu şehirde emek veren unutulmaz.” Belki de en kıymetli tarafı budur.

Konya sokaklarında çok sık karşılaşırız onlarla. Bir bankta oturan yaşlı bir amca, bastonuyla ağır ağır yürüyen bir teyze ya da göğsünde madalyasıyla dimdik duran bir gazi… Onlar bu şehrin hafızası. Ve bir şehrin hafızasına gösterdiği saygı, aslında kendi geleceğine verdiği değerin en açık göstergesi değil midir?

Elbette herkesin adı o listede olmayacak. Her başvuru sahibine kura çıkmayacak. Ancak bir ihtimal bile insanın kalbine umut ekebiliyor. Çünkü bazen bir yolculuk, sadece gidilen yerle ilgili değildir. Bazen bir yolculuk, bir insanın “değerli olduğunu hissetmesi” ile ilgilidir.